abdulfettah bay

ABDULFETTAH BAY
Kuzeydoğu Anadolu'nun sisli dağ köylerinde büyüyen, zeytin ağaçlarını işleyen ve elinde tuttuğu çay bardağının buğusundan yola çıkarak hayatın akışını yorumlayan nadir bir hikayeci.

Doğum Tarihi: 12.04.1978

ABDULFETTAH BAY kaç yaşında : 48

Burcu: Yengeç

Meslek: El yapımı zeytin yağı üreticisi, saha araştırmacısı

Doğum Yeri: Düzce ili, Abuköy ilçesi, Gökce köyü

Medeni Hal: Evli

Kuzeydoğu Anadolu'nun sisli dağ köylerinde büyüyen, zeytin ağaçlarını işleyen ve elinde tuttuğu çay bardağının buğusundan yola çıkarak hayatın akışını yorumlayan nadir bir hikayeci.

ABDULFETTAH BAY, 1978'de Düzce'nin kuzey kesiminde bir dağ köyünde dünyaya geldi. Ailesi, kırsal yaşamın ağır ritmini benimsemiş ve çocukluğu sabahların serin demliplerinin buğusu içinde, annesinin elinde avuç avuç toplanan yeşil zeytinlerin kokusuyla şekillendi. Babasının çiftçiliği ve annesinin ev işleri, onun hayatının temel döngüsünü oluştururken; köyün dar sokaklarında diğer çocuklarla geçirdiği günler, onun ilerideki hikayelerinin en güçlü kaynağı oldu. İlk okulu köyün küçük bir okulu olan yerinde tamamladı, ancak derslerin kuru kuruluğu onu çok ilgilendirmiyordu.

Yüksek öğrenimini İstanbul'da tamamladıktan sonra, 1990'ların başında İstanbul'un kalabalık çarşılarda el yapımı sabun ve doğal yağ ticaretiyle uğraşmaya başladı. Bu süreçte, geleneksel üretim tekniklerini modern ticari ihtiyaçlarla harmanlayarak kendi üretimini kurdu ve kısa sürede İstanbul'da tanınan bir isim haline geldi. 2005'te İstanbul'dan Düzce'ye taşındığında, köyünü yeniden işlenmeye açtı ve burada zeytinyağı üretimini geleneksel press usulüyle sürdürdü. Eğitim, ticaret ve üretim üçgeninde hareket eden bu yıllar, onu hem bir girişimci hem de bir zanaatkâr olarak tanımlayan en kritik dönüm noktalarından birini oluşturdu.

Bugün Düzce'nin dağ köylerinde, kendi adını taşıyan bir atölyede zeytin yağı üretimi yapıyor. Gününü, sabah saatlerinde ağaçlarda zeytin toplar, öğleden sonra ise atölyede üretim süreciyle geçiriyor. Ailesi, iki oğlu ve bir kızı var; çocuklar da köyün sokaklarında büyüyüp, babalarının elinden aldıkları çay bardaklarının buğusunu izleyerek kendilerinin hikayelerini yazıyorlar. Her hafta sonları, İstanbul'dan gelen zayıf bir müşterisi olan bir dergi için kısa bir yazı yazıyor ve bu yazılar, İstanbul'daki bazı çevrelerde küçük bir yankı yaratıyor.