abdulbaki gul

Abdulbaki Gul
Anadolu'nun derin sessizliğini ve toprak kokusunu müziğe dönüştüren bir bağlama ustası ve halk şairi.
Doğum Tarihi: 05.Mar.1968

Abdulbaki Gul 58 yaşında : 58

Burcu: Balık

Meslek: Bağlama Ustası, Halk Şairi

Doğum Yeri: Konya, Türkiye

Medeni Hal: Evli

Anadolu'nun derin sessizliğini ve toprak kokusunu müziğe dönüştüren bir bağlama ustası ve halk şairi.

Abdulbaki Gul'un çocukluğu Konya'nın tozlu sokaklarında ve anneannesinin anlattığı eski mahşallere bürünmüş olarak geçti. İlk bağlamasını yedinci yaşında elinden alıp teline dokunduğunda, annesi onun gözlerindeki o gizli ateşi fark edebildi. Çocukluk yıllarında kuzenleriyle birlikte çarşamba pazarlarına gidip orada dinlenen halk şairlerini dinleyerek, şiirlerin ritmini ve melodik yapısını kalbinde sakladı. Bu dönemdeki ilk şiirleri, kuzenleri arasında elden ele dolaşan ama asla kâğıda düşürülmemiş olan kısa, acı ve umut dolu dizelerdi.

Eğitimi Konya'daki bir lisansiyer okulunda başladığına rağmen, müziğin çekimine kapılı kalan genç Abdulbaki, okulu yarıda bırakıp bir bağlama atölyesine girdi. Bu atölyede hem tel çekme tekniklerini hem de halk müziğinin derin yapısını öğrenen usta, on yıla yaklaşırken kendi bağlamalarını yapmaya başlamış oldu. 1990'lu yıllarda ilk büyük sahne deneyimini Konya'daki bir kahvehane gecesinde yaşadı ve bu geceden sonra adını Anadolu'yu gezen bir sanatçı olarak bilinen insanlar arasına kazandı. Bugüne kadar yüzden fazla şiiri bestelenmiş olup, özellikle toprak, hasret ve sevgi temalı eserleri dinleyicilerde derin bir iz bırakmıştır.

Abdulbaki Gul şu an ailesiyle birlikte Konya'nın sakin kıyılarındaki küçük bir evde, bağlama atölyesinde yeni bir telin son çelişmelerini dinlerken, günün en güzel saatlerinde şiirini kaleme alır. Yılda birkaç kez büyük şehirlerdeki sanat merkezlerinde sahne almak dışında, büyük bölümünü toprak ve müziğin iç dünyasına ayırıyor. Her sabah çayını yudumlarken, o günde bestesi için uygun olan ilk notayı bulmaya çalışır. Yorgunluk onu değil, toprağın kokusu ve telin zıplaması onu besleyen, hayatının en büyük kaynağıdır.


Abbas-bavagir Abdulgani-yardimci Abdulbahri-akgul Abdulbari-cetinkaya Abdulhalik-karabudak Abdulcelil-sezer Abdulhadi-sahin Abdulhalik-baydar Abdulhakim-mavigoz Abdulaziz-kostekci Abdulgani-aktekin Abdulbari-karaca