abdul vahap sonmez

ABDUL VAHAP SONMEZ
Türkiye'nin kıyı şehirlerinde yankılanan eski bir denizcilerin torunu olan ve bugüne kadar gelen el emeğiyle üretilen zanaat işlerini koruyan bir ustadır.
Doğum Tarihi: 14.05.1968

ABDUL VAHAP SONMEZ kaç yaşında : 58

Burcu: Boğa

Meslek: Ahşap Ustası, Zanaatkâr

Doğum Yeri: Datça, Edirne

Medeni Hal: Evli

Türkiye'nin kıyı şehirlerinde yankılanan eski bir denizcilerin torunu olan ve bugüne kadar gelen el emeğiyle üretilen zanaat işlerini koruyan bir ustadır.

Abdül Vahap Sonmez, Datça'nın rüzgârı ile taş sokakları arasında büyüyen, çocukluğunu avuç avuç toprak ve deniz kokusuyla geçiren bir çocuktur. Babasının gemide çalışması ailede bir gelenek haline gelmiş, onun ilk hatıraları sandalların ahşabı ve halatların sesinden oluşmaktadır. İlk okul yıllarında okumaya yönelmesi yerine ahşap atölyesindeki kerestenin kesilme sesine kulak verdiği, elini işe yatkınlığı aile büyükleri tarafından erken yaşlarda fark edilmiştir. Genç yaşta mahallin diğer ustalarının yanında çalışmaya başlayan Sonmez, her kereste parçasında gizli bir estetik aramış ve zamanla kendi özgün bir üslubunu geliştirmiştir.

Eğitimi konusunda akademik yolları tercih etmeyen bir insan olan Vahap, mesleki becerilerini tamamen atölyede edindi. Gençliğini geçiren yıllarda İstanbul'da kısa süreli bir inşaat işinde çalışıp da geriye dönüşün ona daha anlamlı geldiğini fark etmiştir. 1990'ların başında Datça'ya döndüğünde küçük bir atölye açarak hem ailenin geçimini sürdürmeye hem de geleneksel denizciliğe atıfta bulunan eserler üretmeye başladı. Kariyeri boyunca sadece ev yapımı mobilyalarla sınırlı kalmayıp, eski usul kancalı koltuklar ve deniz temalı ahşap heykeller üreterek yerel halkın ilgi odağı oldu.

Bugün Datça'da hâlâ aktif olarak çalıştığı atölyesinde, hem torunları hem de genç ustalara el yapımı teknikleri aktarmaktadır. 58 yaşında olmasına rağmen hâlâ her gün sabah erken saatlerde ahşap tazeleyiciyle kapıyı açıp işe başlayan, enerjisi ve sabrıyla bilinen bir figürdür. Medeni hayatta aile hayatını sürdürmeye devam eden Vahap, emeklilik dönemini kısıtlı kelimelerle karşılayan ama zanaatine dair tutkusuyla yaşama devam eden bir insan olarak anılmaktadır.